Sunay Akın:

Ne kadar gidişine ses etmesem de bir başkasının senin içini ısıtacağını bilmek; benim hep içimi üşütecek. 

Sabahattin Ali:

Her gün, daima öğleden sonra oraya gidiyor, koridorlardaki resimlere bakıyormuş gibi ağır ağır, fakat büyük bir sabırsızlıkla asıl hedefine varmak isteyen adımlarımı zorla zapt ederek geziniyor, rastgele gözüme çarpmış gibi önünde durduğum Kürk Mantolu Madonnayı seyre dalıyor, ta kapılar kapanıncaya kadar orada bekliyordum. Kimi tutkular rehberimiz olur yaşam boyunca. Kollarıyla bizi sarar. Sorgulamadan peşlerinden gideriz ve hiç pişman olmayacağımızı biliriz.

Anonim:

Aslında yaprak sıkılmıştı ağaçtan. ... Bahaneydi sonbahar.

Şems-i Tebrizî:

Olmadı diye sızlandığın duaya, gün gelir olmadı diye şükredersin.

Halil:

Halbuki resmin bana dostça bakıyor, iyilikle bakıyor ve ebediyen bakacak.

Le Petit Prince:

L'essentiel est invisible pour les yeux.

Sabahattin Ali:

Benim hayatta sizin kadar tecrübem yok. Pek az insanla tanıştım ve daima kendimle yaşadım. Görüyorum ki başka yollardan gittiğimiz halde ikimiz de aynı neticeye varmışız: ikimiz de birer insan arıyoruz, kendi insanımızı… Eğer birbirimizde bunu bulursak harikulede bir şey olur.

Begüm:

Aslında "bence" diye bir şey yok, benim pencerem kavramı mevcut değil. Hep "insanlarca" var, hunharca!